حضور نیروهای کاری در عمل تجهیز کارگاه

حضور نیروهای کاریدر عمل تجهیز کارگاه از آنجا شروع می شود که اگر مسائل فنی را کنار بگذاریم و بخواهیم پیرامون امکانات و تجهیزات نیروهای انسانی کارگاه ها صحبت کنیم قطعا حضور نیروهای کاری در عکل تجهیز کارگاه، سرفصل شروعی این ماجرا می باشد. کارگران یا سایر نیروهای اجرایی پروژه می باست برای بازده ای هر چه بهتر خروجی های انجام شده، لااقل از نیازهای ابتدایی کوچکی مانند: غذا، مسکن و بهداشت به بهترین شکل ممکنه برخوردار باشند.

در زمینه غذایی می بایست به اندازه حجم کاری که قرار است در ادامه صورت پذیرد، غذا مناسب نیز در اختیار کارگران و سایر نیروهای شاغل در پروژه قرار بگیرد. همچنین محل یا سالن غذا خوری و منظور کردن زمان کافی برای خوردن غذا نیز از دیگر مسائل مربوط به همین قضیه می شود!

مسکن کارگران و نیروهای انسانی پروژه باید دارای محیطی امن و حتی المقدور مقاوم در برابر تغییرات جوی، باد، باران، سرما و گرما باشد همچنین لازم است اوقات فراغت کارکنان باید به نحوی مناسب پر شود همانند: آموزش مرتبط با کار در ساعات فراغت، توسط مسئولین فنی، نه تنها موجب افزایش سرعت کار است، بلکه در پایان باعث رشد کارگران نیز خواهد شد.

به عنوان کلام آخر باید خاطر نشان کرد که پیمانکار باید تسهیلات رفاهی و بهداشتی تمام نیروهای شاغل در پروژه را متناسب با تعداد افراد و موقعیت محلی در نظر گیرد. ساختمان های موقت باید ضوابط ایستایی لازمه را دارا باشند و از نور کافی برخوردار باشند. پیمانکار باید وسایل کمک های اولیه و نیز برخی داروهای ضروری را برای افراد فراهم نماید تا در صورت بروز حوادث در دسترس قرار گیرند، در نقاطی که ۵۰ نفر و یا بیشتر مشغول کار هستند می بایست حداقل یک نفر مسئول کمک های اولیه در محل حضور داشته باشد و لازم است که این شخص آموزشهای مربوطه را دیده باشد تا در صورتی که افراد سانحه دیده و یا در حین کار مریض شدند، قبل از مراجعه به پزشک دچار مشکل نشوند. در جایی که بیش از ۱۰ و کمتر از ۵۰ نفر مشغول کار هستند، یک جعبه کمک های او لیه مناسب و مجهز کفایت می کند. در کلیه کارگاه ها باید آب آشامیدنی سالم به مقدار کافی در دسترس قرار گیرد، همچنین باید به تعداد کافی دستشویی، توالت و دوش طبق اصول بهداشتی برای کارکنان مهیا باشد . به ازای هر ۲۵ نفر، باید حداقل یک توالت تا ۱۰۰ نفر و از ۱۰۰ نفر به بالا به ازای هر ۳۵ نفر اضافی یک توالت در نظر گرفته شود و همچنین  شستشو و گندزدایی مرتب توالت ها الزامی می باشد!

تحویل کارگاه – Workshop Delivery

تحویل کارگاه قدری پیچیده تر از یک کلید دادن و یک کلید گرفتن در رابطه کاری کارفرما و پیمانکار می باشد؛
در وهله اول کارفرما می بایست که کارگاه را بی عیب و نقص تحویل پیمانکار بدهد. چنانچه اجرای کار در زمینه ها و  محل های تحویلی صورت پذیرد، باید کارفرما پروژه به گرفتن پروانه های لازمه و همچنین پرداخت عوارضی های شهرداری و موارد دیگر، بپردازد.
تبصره ۱: اگر در اسناد و مدارک پیمان، تامین تمام یا قسمتی از زمین مورد نیاز برای تجهیز گارگاه به عهده پیمانکار گذاشته شده باشد، طبق شرایط پیش بینی شده درپیمان عمل می شود.
تبصره ۲: در صورتی که در محل تحویل شده به پیمانکار معارضی وجود داشته باشد و موجب توقف اجرای تمام یا قسمتی از کار شود، آن قسمت از کار که متوقف شده است، مشمول تعلیق می گردد و طبق ماده ۴۹ رفتار می شود!
در وهله دوم کارفرما پس ازمبادله پیمان، تاریخ تحویل کارگاه راکه نباید بیشتر از ۳۰ روز از تاریخ مبادله پیمان باشد،ب ه پیمانکار اعلام می کند. پیمانکار باید در تاریخ تعیین شده درمحل کار حاضرشود و طی صورت جلسه هایی، اقدام به تحویل گرفتن کارگاه نماید. درصورتی که حداکثر ۳۰ روز از تاریخ تعیین شده برای تحویل گرفتن کارگاه  پیمانکار حاضر نشود، کار فرما حق دارد که طبق ماده ۴۶، پیمان رافسخ کند.
در صورت جلس های تحویل کارگاه باید حدود و موقعیت زمین ها و محل هایی که در آن ها موضوع پیمان اجرا می شود و نقاط نشانه با مشخصات آن ها ، محور عملیات و محل منابع تهیه مصالحی که باید در کارگاه تولید گردد، درج شود.
اگر تحویل کارگاه بصورت یک جا میسر نباشد، کارفرما باید کارگاه را به ترتیبی تحویل دهد که پیمانکار بتواند عملیات موضوع پیمان را طبق برنامه زمانی تفصیلی انجام دهد. دراین حالت نیز مهلت کارفرما برای تحویل دست کم اولین قسمت از کارگاه که برای تجهیز کارگاه و شروع عملیات موضوع پیمان لازم است، حداکثر ۳۰ روز تلقی می شود.
و در وهله سوم هرگاه کارفرما نتواند کارگاه را به ترتیبی تحویل دهدکه پیمانکار بتواند کار را طبق برنامه زمانی تفصیلی انجام دهد، و مدت تاخیر در تحویل کارگاه بیش از یک ماه شود، کارفرما به موجب جبران خسارت تاخیر در تحویل کارگاه، هزینه‌ های اضافی ایجاد شده برای پیمانکار را که طبق رابطه زیر محاسبه می شود، پرداخت می کند، مشروط به اینکه با تایید مهندس مشاور، پیمانکار درمحل های تحویل شده تاخیر غیرمجاز نداشته باشد!

مراحل تجهیز کارگاه

مراحل تجهیز کارگاه یکی از مهمترین موارد موثر در کیفیت خروجی پروژه و قبل از آن سبب پیشرفت پروژه در احال اجرا می شود!

تجهیز کارگاه خواه و ناخواه بر قدرت عملیاتی نیروهای انسانی مشغول در پروژه و همچنین اثربخشی منابع مورد نیاز پروژه، تاثیر قابل قبولی دارد. در واقع اینطوری باید این قضیه را مطرح کرد که؛ یک تجهیز خوب سبب ایجاد یک پروسه تکاملی ایده آل برای پروژه می شود و یک تجهیز بد موجب آشفتگی و از دادن زمان و هزینه های مربوط به پروژه می گردد! تمامی‌ عزیزان همکار که به نوعی در کارگاه حضور داشته و یا با فعالیت های کارگاهی آشنایی دارند به این مهم واقف هستند.

نوع پروژه‌ ها چه به لحاظ مقادیر مختلف و حجیم بودن و چه به لحاظ منابع و نوع فعالیت‌ ها و حتی مناطق جغرافیایی متفاوت باعث شده است که نتوان طرح های طبقه بندی شده و از پیش تعیین شده و دارای کد برای تجهیز کارگاه را ترسیم نمود.

بنابراین می‌توان گفت همان گونه که هر پروژه برای خود استثنا و منحصر به فرد است تجهیز آن هم به همان اندازه استثنا و منحصر به فرد می باشد! علاوه براین تجهیز کارگاه فرایند مستمر در مراحل مختلف اجرای پروژه است و تا پایان پروژه کارگاه درگیر این مساله بود و مدام بایستی خود را بهینه و به قول معروف: آپدیت نماید.
مراحل تجهیز کارگاه عبارتند از:
  • اطلاعات مورد نیاز پیرامون پروژه انتخابی
  • طراحی تجهیز کارگاه
  • تامین منابع و مصالح
  • پیاده سازی و شروع فاز اجرایی تجهیز کارگاه
  • جمع آوری اطلاعات

فهرست کردن ملزومات تجهیز کارگاه

فهرست کردن ملزومات تجهیز کارگاه بر عهده مهندس مشاور، دفتر فنی پروژه و تهیه کننده پروژه می باشد که می بایست متناسب با خصوصیات پروژه مورد نظر و همچنین طریقه فاز اجرایی آن صورت پذیرد.

بهترین راه فهرست کردن ملزومات تجهیزاتی کارگاه ها می تواند از روی هزینه های مربوط به هر یک از ابزارها و مراحل اجرایی پروژه باشد، لازم به ذکر است که در اغلب کارگاه ها، فهرست کردن ملزومات تجهیز کارگاه بر مبنای هزینه های محل اجرایی عملیات شکل می گیرد.

‌چنانچه مشخصات به خصوصی برای تجهیز کارگاه لازم باشد، باید آن را در اسناد مناقصه و پیمانی پروژه مئ نظسر قرار داد. در مورد ساختمان‌ های پیش ساخته مانند‌ کاروان‌ ها و قطعات پیش ساخته‌‌‌ ساختمان‌ ها همچون: دیوارها و سقف های آن، هزینه‌ حمل و نصب‌، استهلاک و‌ سرمایه گذاری آن ها در طول اجرای کار محاسبه‌ و جزو برآورد هزینه‌ تجهیز کارگاه به حساب آورده می شود. در پیمان هایی که از چند رشته فهرست بهای واحد استفاده می کنند، تنها یک فهرست تجهیز کارگاه‌، برای تمام مدت زمان انجامی پروژه، تهیه می‌شود!

فهرست کردن ملزومات تجهیز کارگاه، بدون شک در کنار اهمیت ویژه ای که دارد، کار بسیار دقیق و حساسی نیز می باشد، دقیق از آن جهت که باید تمام اقلام مورد نیاز پروژه در تمامی مراحل پیش تولید و فاز اجرایی، از قبل گرآوری شده باشد تا در حین انجام پروژه کارفرما و پیمانکار به مشکل جدی برنخورد! و حساس می باشد به آن جهت که اگر قطعه ای در کارگاه نباشد و یا در هزینه کردن برای آن قطعه، در فهرست ملزومات تجهیز کارگاه که گفتیم بیشتر بر طبق قیمت ها می باشد،  اشتباهی درج گردد، موجب بوجود آمدن حس عدم اطمینان و اعتماد بین کارفرما و گروه پیمانی می شود که به دنبال ان می توان پیش بینی نمود که ادامه کنار به شدت برای دو طرف سخت و طاقت فرسا خواهد شد!

دستورالعمل های ایمنی ضمن کار تخریب

دستورالعمل های ایمنی ضمن کار تخریب به شرح زیر می باشد؛ در اینجا لازم به خاطر نشان کردن است که قبل از شروع تخریب باید برنامه ریزی کامل برای انجام کار صورت گیرد. دستگاه نظارت باید از روش تخریب مطلع باشد. قبل از شروع کار تخریب موارد زیر باید رعایت گردند:
با اطلاع و همکاری موسسات مربوط جریان برق، گاز، آب و سرویس های مشابه در ساختمان مورد تخریب قطع گردد . همچنین باید ساکنین ساختمان های مجاور از زمان قطع تاسیسات و زمان تخریب مطلع باشند. برقراری مجدد و موقت سرویس ها باید با موافقت موسسات مربوط و رعایت اصول ایمنی باشد. به علاوه توجه به نکات زیر قبل از تخریب الزامی نیز می باشد:

  • برنامه ریزی برای حفظ یا خارج کردن مواد قابل اشتعال و گازهایی که احتمالا نگهداری و انبار شده باشند.
  • برنامه ریزی برای دفع موادی مانند گازهای سمی که ممکن است سلامتی افراد را دچار مخاطره سازند.
  • انتخاب محلی که باید ضایعات تخریب در آن انبار شود.
  • آماده کردن سرویس های لازم و قابل دسترسی برای افراد مجری طرح
  • برنامه ریزی و اقدام برای حفظ ایمنی کارکنان و عابرین از طریق گذاشتن حفاظ و حصار بین محل تخریب و محیط خارج
  • آماده کردن وسایل و ماشین آلات متناسب با روش تخریب و محل مورد تخریب، همراه با وسایل حفاظتی مناسب با نوع کار در ساختمان های آسیب دیده در اثر سیل، آتش سوزی، زلزله و نظایر آن
  • باید قبل از تخریب به منظور جلوگیری از ریزش و خرابی ناگهانی، مهار و شمع بندی کافی در قسمت های لازم صورت پذیرد.
  • قبل از تخریب هر ساختمان پیاده روها و معابر عمومی مجاور آن محدود، مسدود و یا طوری محافظت شوند که به کسی صدمه وارد نشود.
  • در صورتی که از نرده استفاده می شود، این نرده ها باید ایستایی کافی داشته و ارتفاع آن ها از ۲ متر کمتر نباشد.
  • اگر ساختمانی که تخریب می شود بیش از ۲ طبقه و یا ارتفاع آن از کف پیاده رو بیش از ۸ متر باشد، در صورتی که فاصله ساختمان از پیاده رو یا معبر کمتر از ۵ متر است، باید راهرو سرپوشیده مناسب با تایید دستگاه نظارت ساخته شود همچنین در مواردی که با تشخیص دستگاه نظارت، باید پیاده رو یا خیابان محدود یا مسدود شود باید با موسسات مربوطه نظیر شهرداری، هماهنگی های لازم صورت گیرد .
  • در صورتی که ساختمان مورد تخریب از معبر بیش از ۵ متر فاصله داشته باشد، می توان به جای راهرو سرپوشیده از حصار یا نرده استفاد ه نمود. به منظور جلوگیری از خطرات ناشی از سقوط مصالح، اطراف و سقف راهروهای سرپوشیده، باید دارای حفاظ کاملی از چوب یا توری فلزی با ارتفاع حداقل یک متر باشد، حداکثر زاویه این حفاظ نسبت به کف ۴۵ و شیب حفاظ به طرف خارج می باشد.
  • در محل ورود و خروج کارگران به ساختمان مورد تخریب، باید راهروهای سرپوشیده مناسب ساخته شود. سقف راهروهای سرپوشیده باید حداقل هفتصد کیلوگرم بر مترمربع فشار را تحمل کند لازم به ذکر است چنانچه قرار است از سقف راهروها برای حمل برخی مصالح استفاه شود، باید این سقف حداقل هزار و پانصد کیلوگرم بر مترمربع فشار را تحمل کند.
  • قبل از شروع عملیات تخریب، باید مدیریت کارگاه جزئیات کار را به دقت مد نظر قرار داده و وظایف افراد را به آن ها یادآوری کند.
    در یک کارگاه سازمان یافته که افراد ضوابط ایمنی را رعایت می کنند، ضمن آنکه اجرای پروژه سریع تر صورت می پذیرد، از میزان خطرات ناشی از کار نیز کاسته خواهد شد. مدیریت کارگاه باید هنگام شروع عملیات تخریب هماهنگی های لازم را با قسمت های مختلف انجام داده و تمامی ابزار، وسایل و
    تجهیزات را از نظر حفاظتی نیز کنترل نماید!

مسائل ایمنی اسکلت های فلزی کارگاه

مسائل ایمنی اسکلت های فلزی کارگاه به طور کلی به دو بخش؛ نصب قطعات و جوشکاری تقسیم می شود که ما در این پست قصد توضیح هر کدام را به طور مختصر و مفید را کرده ایم.

  • نصب قطعات: برای بالا بردن تیرآهن ها باید از کابل یا طناب های محکم استفاده شود، برای جلوگیری از خمش بیش از حد کابل، باید چوب یا وسیله دیگری بین تیر و کابل قرار داده شود. لازم به ذکر است که به هیچ عنوان نباید از زنجیر برای بالا بردن تیرآهن استفاده شود. در موقع نصب ستون ها، تیرها و به طور کلی قطعات فلزی قبل از جدا کردن نگهدارنده قطعات، باید حداقل نصف تعداد پیچ و مهره ها بسته شده و یا جوشکاری لازم انجام شده باشد. قبل از نصب یک تیر روی تیرآهن دیگر، باید تیر زیرین صد درصد پیچ و مهره یا جوشکاری شده باشد وهمچنین خرپا هنگام نصب باید به وسیله نگهدارنده روی پایه قرار گیرد و پس از نصب مهارهای لازم و اطمینان از پایدار بودن آن از نگهدارنده جدا شود. در هنگام بارندگی شدید، وزش بادهای سخت و یخبندان باید از نصب و برپا کردن اسکلت فلزی خودداری شود. در نصب قطعات فلزی همواره خطرات جانی وجود دارد، از این رو باید تمامی نکات ایمنی رعایت شوند. در نصب مقدماتی به کمک پیچ و مهره و یا جوش غیر از مواردی که بادبندهای کافی به طور دائم در اسکلت تعبیه شده، باید از مهارها و بادبندهای موقت و مستحکم، تا زمانی که ایمنی ایجاد شود، برای مقابله با تنش های نصب، مانور کارگران و نهایتا جلوگیری از سقوط قطعات فلزی، استفاده شود.

 

  • جوشکاری: کابل های دستگاه جوشکاری الکتریکی، باید دارای روپوش عایق و مطمئن و بدون زدگی باشند. جوشکاری الکتریکی با استفاده از داربست های آویزان، که با کابل نگهداری می شوند، مجاز نمی باشند! برای جلوگیری از ناراحتی های ناشی از اشعه برای سایر افراد، باید جوشکاری در مکانی محفوظ انجام گیرد. هنگام جوشکاری با قوس الکتریکی، نه تنها نور زیاد چشم را ناراحت می کند، بلکه اشعه نامرئی، ماورای بنفش و مادون قرمز که از قوس الکتریکی ساطع می شوند نیز برای چشم و پوست خطرناک هستند و نباید به طور مستقیم از فاصله کمتر از ۱۵ متر به شعله نگاه کرد. هنگام جوشکاری باید از ماسک جوشکاری که دارای شیشه های مخصوص محافظ چشم است استفاده شود، تیرگی شیشه های ماسک بسته به شدت جریان های مختلف متفاوت می باشد. هنگام جوشکاری با قوس الکتر یکی برای جلوگیری از سوختگی دست و آثار زیانبار اشعه، باید از دستکش های چرمی استفاده شود. برای جلوگیری از سوختن لباس، باید از پیشبند چرمی و در صورتی که جوشکاری در حالت عمودی انجام می شود، از جلیقه چرمی استفاده شود . هنگام تمیز کردن پوسته های روی جوشکاری با برس و چکش گلزن، برای جلوگیری از برخورد پوسته ها با چشم باید از عینک سفید مخصوص استفاده شود.

نکات ایمنی در آرماتوربندی

رعایت الزامی نکات ایمنی در آرماتوربندی در کنار رعایت تمام اصول تجهیز کارگاه یک امر بدیهی برای رسیدن به  یک کارگاه قابل می باشد! اما می توان کمبود های تجهیز کارگاه را با رعایت الزامی نکات ایمنی قسمت های مختلفی از جمله، آرماتوربندی نیز تا حد زیادی جبران نمود.

محموله های میلگرد که توسط بارکش های کفی و یا دیگر وسایل حمل و نقل به محل کارگاه حمل می شوند، باید به نحوی تخلیه شوند که ضمن آسیب ندیدن میلگردها، به کارگران نیز صدمه ای وارد نشود.
هنگام بریدن و خم کردن میلگردها استفاده از میز آرماتوربندی و خم نشدن آرماتوربند روی زمین، باعث کاهش فشارهای وارد به کمر می شود. هنگام آرماتوربندی فشار وارد بر دست ها و کمر خیلی زیاد می باشد و در این کار احتمال صدمات ناشی از لغزیدن، سقوط از بلندی، و نظایر آن وجود دارد به همین جهت برای
کاستن صدمات ناشی از حوادث موجود در آرماتوربندی، رعایت موارد زیر مفید خواهد بود:

  1. استفاده از وسایل حفاظتی فردی برای کار در بلندی، جوشکاری و برشکاری ضروری است.
  2. هنگام راه رفتن بر روی قالب های آغشته به روغن، نباید از کفش های با کف لغزنده و یا چرمی استفاده شود.
  3. در صورتی که تردد کارگران از روی شبکه میلگرد ضروری باشد، باید با قرار دادن تعدادی تخته یا صفحه فولادی شطرنجی روی میلگردها گذرگاهی به وجود آورد تا احتمال لغزیدن و سقوط کارگران کاهش یابد و همچنین شبکه آرماتور نیز آسیب نبیند!
  4. میلگردهای انتظار و امثال آن که از بتن بیرون زده اند، در صورت سقوط کارگران بخصوص از بلندی، می توانند موجب صدمات بسیار شدید شوند، به همین دلیل پوشاندن آنها با تخته و یا وسیله مناسب دیگر ضروری می باشد.

برپا کردن داربست تجهیزاتی کارگاه

برپا کردن داربست تجهیزاتی کارگاه نیازمند جایگاه و تکیه گاهی است موقت که هنگام اجرای عملیات ساختمانی در ارتفاع، برای نگهداری و حفظ کارگران، مصالح ساختمانی و ابزار کار به کار برده می شود . داربست ها بسته به نوع استقرار به صورت ساده، معلق، پیش آمده، قابل نوسان، مستقل، برجی و غیره به کار می روند.

مصالح اولیه برپاداری داربست اعم از چوب، فولاد و یا مصالح مناسب دیگر، باید از نوع سالم و مرغوب انتخاب شود، ویژگی های مصالح مورد استفاده، باید از مشخصات تعیین شده قوانین مربطه پیروی نماید.

داربست باید با اصول صحیح طراحی شود، به نحوی که اجزا و تکیه گاه های آن ظرفیت پذیرش چهاربرابر بار یا فشار مورد نظر را داشته باشند.

نصب، تغییر، تعمیر و یا پیاده نمودن اجزای داربست باید توسط داربست بند ماهر انجام پذیرفته و قبل از بهره برداری، داربست توسط شخصی که صلاحیت بررسی این کار را دارد، مورد بازرسی و کنترل قرار بگیرد. سکوهای کار، راه های عبور و پلکان داربست، باید دارای ابعادی باشند که افراد را از خطر سقوط مصون نگه دارند. سکوهای کار باید مجهز به نرده و تور حفاظتی مقاوم با حداقل ارتفاع یک متر باشند. تخته های جایگاه باید طوری قرار گیرند که ابزار و مصالح از لابه لای آن به پایین سقوط نکند. وقتی فاصله جایگاه داربست از زمین بیش از ۱٫۵ متر باشد، باید برای رسیدن به جایگاه، نردبان یا معبر مطمئنی تعبیه شود. پایه های داربست نباید مستقیماً روی زمین گذاشته شوند، بلکه باید روی شالوده مناسبی که قابلیت توزیع بار وارده را دارا باشد، قرار گیرند. پایه های داربست باید بر کف محکم و قابل اطمینانی متکی باشند و به طور مطمئنی مهار شود تا مانع نوسان و جابه جا شدن آن گردند. همچنین داربست ها باید به قسمت هایی از ساختمان که ثابت و مقاوم هستند، متکی باشند. داربست های بلند متحرک باید در جاهای مسطح استقرار یافته و چرخ های آنها به وسیله ضامن تثبیت شوند.
در صورتی که قرار است وسایل موتوری یا هر وسیله دیگری به داربست، بارهای افقی وارد نماید، باید بار وارده در محاسبات منظور شود، در کلیه داربست ها باید وسایلی تعبیه شود که از نوسان یا لرزش داربست در موقع کار کردن کارگران جلوگیری نماید. بادبندها باید به نحو مطلوب بسته شده و پلکان ها از استحکام کافی برخوردار باشند. داربست ها باید حداقل در هر ۱۰ متر ارتفاع، به وسیله مهار به ساختمان محکم شده باشند.
اطراف جایگاه داربست هایی که در ارتفاع بیش از ۴ متر از زمین یا کف قرار دارند، به استثنای محلی که برای عبور کارگر یا حمل مصالح اختصاص یافته، باید با حفاظ مناسب محصور شده باشد، داربست ها پس از استقرار باید توسط شخص مسئول و دارای صلاحیت مورد بازرسی و کنترل قرار بگیرند!
همچنین در فواصل زمانی معین، پس از استفاده از داربست، بعد از هر تغییر و یا وقفه در کار، باید استحکام و ایستایی داربست پیاپی مورد بررسی قرار داده شود.

موارد کاربرد وسایل حفاظت افراد در کارگاه ها

موارد کاربرد وسایل حفاظت افراد در کارگاه ها که برای مقابله با خطرات ناشی از کار استفاده می شوند عبارتند از:

  • کلاه ایمنی
  • عینک و نقاب های حفاظتی
  • کفش و در صورت لزوم پوتین های حفاظتی
  • دستکش
  • ماسک حفاظتی
  • کمربند
  • لباس های ایمنی
  • کلاه ایمنی

و سایر وسایلی که متناسب با نوع کار، کارگران را از خطر محافظت می کند. پیمانکار موظف است وسایل فوق را متناسب با نوع کار فراهم نموده و ضمن دادن آموزش های لازم به کارگران، توجه کند که از وسایل، استفاده صحیح به عمل می آید. لازم به ذکر است که عدم استفاده از وسایل حفاظتی، قصور در انجام وظیفه محسوب می شود! همچنین پیمانکار موظف است به وسیله مسئولان فنی خود صحت عملکرد وسایل حفاظتی را به صورت مداوم مورد بررسی قرار دهد و در صورت لزوم نسبت به تعمیر یا تعویض آن ها اقدام نماید تا پیوسته ایمنی کارگران فراهم شود. تمامی موارد کاربرد حفاظت افراد و لباس های ایمنی مورد استفاده باید از نظر مشخصات فنی ساخت و کیفیت مواد مورد استفاده مطابق با استانداردهای ایرانی زیر باشند که شامل:

  • ویژگی های پوشاک ایمنی برای جوشکاران مطابق استاندارد ۱۳۷۷
  • ویژگی های کلاه های ایمنی صنعتی برای کارهای سبک مطابق استاندارد ۱۳۸۱
  • ویژگی های چکمه لاستیکی مطابق استاندارد ۱۳۸۳
  • ویژگی های کلاه های ایمنی برای کارهای سنگین مطابق استاندارد ۱۳۷۵
  • عینک ها و نقاب های حفاظتی سبز رنگ برای استفاده در صنایع فولاد کاری مطابق استاندارد ۱۱۲۶
  • کفش ها و پوتین های ایمنی مطابق استاندارد ۱۱۳۶
  • مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمانی مطابق استاندارد ۷۷۸
  • ویژگی های حفاظ های صنعتی چشمی مطابق استاندارد ۱۳۷۴
  • ویژگی ها و روش های آزمایش دستکش های لاستیکی برای مصارف الکتریکی مطابق استاندارد ۱۶۴۵
  • ویژگی های وسایل ایمنی برای حفاظت چشم و چهره و گردن در مقابل تشعشع حاصل از جوشکاری و عملیات مشابه مطابق استاندارد ۱۷۶۱
  • ویژگی های دستکش های چرمی ساقدار برای جوشکاران مطابق استاندارد ۱۷۶۴

در پایان لازم است این نکته را نیز خاطر نشان کنیم تا زمانی که استاندارد ایرانی در قسمتی از موارد تدوین نشده باشد، در درجه اول استانداردهای سازمان بیت المللی ISO معتبر خواهد بود و در صورت نبودن استاندارد مذکور به ترتیب استانداردهای بریتانیایی BS و آلمانی DIN ملاک عمل قرار خواهند گرفت!

وسایل و تجهیزات کارگاهی

وسایل و تجهیزات کارگاهی شامل:

  • دستگاه ها و وسایل موتوری بالابر از قبیل انواع جرثقیل، پمپ های بتنی ثابت و متحرک، لیفتراک و آسانسور موقت
  • ماشین آلات خاکبرداری و گودبرداری مانند: بیل های مکانیکی، لودرها، بولدوزرها و سایر ماشین آلات دیگر
  • وسایل نقلیه ویژه حمل و نقل مصالح ساختمانی همچون: وانت ها، کامیون ها و تراک میکسرها و از این قبیل
  • وسایل و ماشین آلات الکتریکی و مکانیکی کارگاه که در عملیات مختلف ساختمانی مورد استفاده قرار می گیرند از قبیل: دستگاه های نجاری، بتن سازی، جوشکاری، تهیه هوای فشرده، انواع پمپ ها، تهویه کننده ها، الکتروموتورها، مولدهای برق سیار، لرزاننده ها، دج برها، وسایل و ابزارهای دستی قابل حمل از قبیل مته، فرز، ساب و غیره.

لازم به ذکر است در صورت استقرار وسایل، تجهیزات و ماشین آلات کارگاهی در معابر عمومی، این وسایل نبایستی در فاصله کمتر از ۱۵ متر از تقاطع، قرار گیرد و همچنین نباید مانع از دیده شدن علایم راهنمایی و رانندگی شده و یا باعث محدودیتی در انجام وظایف سازمان آتش نشانی و سایر واحدهای خدماتی شود. وسایل، تجهیزات و ماشین آلات کارگاهی باید در موارد زیر توسط مسئولان مربوطه بازدید و کنترل گردیده و سپس مورد بهره برداری قرار گیرند؛

  • قبل از استفاده برای اولین بار
  • پس از هرگونه جابجایی یا تغییرات و تعمیرات اساسی
  • در فواصل زمانی معین و مناسب
  • طبق دستورالعمل سازنده دستگاه